Σάββατο 13 Ιουλίου 2013

Δημ. Καζάκης>Η Ευρωζώνη καταρρέει μέσα στη παρακμή όπως η αρχαία ρωμαική αυτοκρατορία






Από την ιστορία είναι γνωστό ότι η αρχαία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, δηλαδή ένα είδος Ευρωπαϊκής Ένωσης της εποχής, καθώς μετέτρεπε τους υπηκόους της σε μαλθακούς υπόδουλους της πιο παρασιτικής και αδίστακτης άρχουσας τάξης που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο κόσμος άρχισε η κοινωνία στο σύνολό της να αποσαθρώνεται και να παρακμάζει σε βαθμό πρωτόγνωρο μέχρι τότε. Η προσωπική ικανότητα και παλικαριά, η αγάπη για τη λευτεριά και το δημοκρατικό ένστιχτο της μάζας που θεωρούσε όλες τις υποθέσεις της πολιτείας σαν δικές της και είχαν κάνει την παλιά Ρώμη μεγάλη, είχαν εξαφανιστεί παντελώς. Την θέση τους είχε πάρει ο παρασιτισμός σ’ όλο του το μεγαλείο και η κοινωνική ηθική του όχλου, που σαν συρφετός ζούσε από τις αγαθοεργίες, ή τους εμφυλίους των αρχόντων της αυτοκρατορικής Ρώμης.
Δεν ήταν ο βούρδουλας που κρατούσε σε υποταγή τους αμέτρητους δούλους, τους ακόμη περισσότερους πληβείους και μυριάδες προλετάριους. Δεν ήταν ο δήμιος που τους εξανάγκαζε να ζουν μια ζωή χαμερπή στα πόδια των αρχόντων. Δεν υπήρχε ανάγκη για βούρδουλα. Εκεί που δεν υπάρχει παλικαριά και αγάπη για την ελευθερία οι τύραννοι δεν έχουν ανάγκη τον βούρδουλα, ούτε τον δήμιο. Την θέση του βούρδουλα πήρε ο αβάσταχτος φόρος και το τοκογλυφικό χρέος. Για να γλυτώσουν το αβάσταχτο βάρος των φόρων, πολλοί μικροϊδιοκτήτες προτιμούσαν να πουληθούν σαν δούλοι, μιας και οι τελευταίοι δεν πλήρωναν φόρους και η ελευθερία από τον φοροεισπράκτορα ήταν πιο γλυκιά σαν κίνητρο από την προσωπική ελευθερία.
Την πρώτη περίοδο της Ρωμαϊκής δημοκρατίας η δουλεία λόγω χρέους (nexum) ήταν αποδεχτή. Ο οφειλέτης έθετε τον εαυτό του ή κάποιο μέλος της οικογένειάς του ως εγγύηση για την περίπτωση που δεν μπορούσε να πληρώσει το χρέος του. Όμως η τοκογλυφία αλλά και η κακομεταχείριση των οφειλετών ήταν απαράδεκτη. H κακομεταχείριση ενός οφειλέτη από τον δανειστή κάτοχο του nexumστάθηκε η αφορμή να καταργηθεί με το νόμο Lex Poetelia Papiria το 326 π.Χ. κατά Λίβυο. Ωστόσο, καθώς η τοκογλυφία μετατράπηκε σε μια από τις πιο αγαπημένες δραστηριότητες πλουτισμού των αρχόντων της αρχαίας Ρώμης, τα δικαστήρια έβγαζαν σωρηδόν αποφάσεις που μετέτρεπαν σε δούλο του δανειστή, τον οφειλέτη που δεν μπορούσε να πληρώσει το χρέος του.
Το βάρος του χρέους άρχισε να πέφτει βαρύ σαν σάβανο στα πλειβιακά στρώματα της αρχαίας Ρώμης από νωρίς. Όταν οι αδελφοί Γράκχοι και οι οπαδοί τους το 133 π.Χ. προσπάθησαν να «κουρέψουν» τα χρέη των πληβείων, η κυρίαρχη τάξη που έλεγχε την Σύγκλητο αντέδρασε με βία, δολοφονώντας, σφάζοντας και καίγοντας τους εχθρούς της σε ανοιχτό εμφύλιο πόλεμο. Η τελευταία οργανωμένη προσπάθεια για να απαλλαγούν οι πληβείοι από την μέγγενη του χρέους ήταν η αποκαλούμενη συνωμοσία του Κατιλίνα το 63-62 π.Χ.. Όποιος τολμούσε να μιλήσει έστω για διαγραφή χρεών τον έτρωγε το μαύρο σκοτάδι, ενώ τις αντιδράσεις των μαζών ακολοθούσαν πάντα σφαγές και πόλεμοι. Ο ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος (56-120 μ.Χ.) γράφει στα Χρονικά (βιβλίο IV, 16):  «Η κατάρα της τοκογλυφίας ήταν πράγματι από παλιά στη Ρώμη και συνιστούσε την πιο συχνή αιτία για στάση και διχόνοια…»
 
Έως τον 5ο αιώνα η οικονομία της Ρώμης είχε καταρρεύσει. Οι συχνές στάσεις και οι εμφύλιοι, καθώς και οι αμέτρητοι πεινασμένοι που συσσωρεύονταν στις πόλεις, έκαναν πολλούς να καταφύγουν στην ύπαιθρο. Όταν ο αριθμός των δούλων που δεν άφηναν φόρους στο αυτοκρατορικό κράτος πλήθυναν τόσο ώστε ο κρατικός κορβανάς να μην μπορεί να συλλέξει όσα χρειάζεται για να χρηματοδοτήσει τα λούσα, τον παρασιτισμό και τους πολέμους της αυτοκρατορικής κλίκας, τότε επινοήθηκε ένα νέο σύστημα δουλείας. Πρώτα απαγορεύτηκε το να πουλά κάποιος τον εαυτό του σαν δούλο κι έτσι πλήθυναν οι χρεώστες, οι οφειλέτες. Ο οφειλέτης πια δεμένος με τον δανειστή του, υποχρεωνόταν πολλές φορές να δουλέψει ένα κομμάτι γης που του το παραχωρούσε ο άρχοντας δανειστής του μέχρι να ξεχρεώσει.
 
Έτσι ο δούλος έγινε δουλοπάροικος που μπορούσε αφενός να φορολογηθεί και ταυτόχρονα η δουλειά η δικιά του, της οικογένειάς του και τα προϊόν της καθώς και η γη με την οποία ήταν δεμένος ανήκαν στον άρχοντα. Μέχρι να ξεχρεώσει. Όμως καθώς ο άρχοντας έλεγχε το χρέος, ο δουλοπάροικος ήταν βέβαιο ότι δεν μπορούσε ποτέ να ξεχρεώσει. Ούτε αυτός, ούτε τα παιδιά του, ούτε τα παιδιά των παιδιών του. Μ’ αυτό το καθεστώς, την δουλοπαροικία του χρέους, την πεονία όπως αποκαλείται, εισήλθε στο ιστορικό προσκήνιο η φεουδαρχία.
 
Ο παλιός ελεύθερος μικροκτηματίας και τεχνίτης, που κυριαρχούσε στον πληθυσμό της παλιάς δημοκρατικής Ρώμης, είχε αντικατασταθεί πια με τον υπόδουλο του κράτους και του άρχοντα, που τα έχει χάσει όλα, μαζί και τη θέληση για ζωή. Έχει μετατραπεί σε επαίτη των ισχυρών. Κι οι επαίτες δεν ασκούν ούτε διεκδικούν δικαιώματα, επιβιώνουν απλά κατά παραχώρηση του ισχυρού και της εξουσίας. Γι’ αυτό και οι πληθυσμοί που έχουν καταντήσει επαίτες στην ιστορία δεν ήταν ποτέ σε θέση για τίποτε καλύτερο εκτός από το να ξεσπούν σε λεηλασίες, σε αλληλοσφαγές και να υπηρετούν τυράννους.
 
Με την Ρωμαϊκή αυτοκρατορική κοινωνία στην πιο απόλυτη παρακμή, χωρίς να υπάρχουν διαθέσιμες κοινωνικές δυνάμεις που να μπορούν να δώσουν ζωή μέσα από την ανατροπή του χρεοκοπημένου καθεστώτος, δεν έμενε τίποτε άλλο εκτός από τις επιδρομές των βαρβαρικών ορδών. Ο Ένγκελς έγραφε εύστοχα: «Ότι ζωντανό και ζωογόνο έδωσαν οι Γερμανοί στον Ρωμαϊκό κόσμο ήταν βαρβαρικό. Είναι αλήθεια πώς μόνον οι βάρβαροι μπορούν να ξαναδώσουν ζωή σ’ έναν κόσμο που βρίσκεται στην αγκαλιά ενός πεθαμένου πολιτισμού.»
 
Πολλά χρόνια αργότερα ένας άλλος Γερμανός σοσιαλιστής, ο Πάουλ Λεντς, τόσο αριστερός όσο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, δεν είχε πρόβλημα να επικαλεστεί τον Ένγκελς για να σταθεί υπέρμαχος του παγκόσμιου πολέμου που είχε προκαλέσει ο Γερμανός Κάιζερ, λέγοντας: «Μας αποκαλούν βαρβάρους! Πολύ καλά! Οι πρόγονοί μας ήταν ακόμη βάρβαροι, όταν προσέφεραν μια τεράστια υπηρεσία στην ανθρωπότητα συντρίβοντας την παγκόσμια Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε τεμάχια και ανοίγοντας μια διέξοδο για την ιστορική εξέλιξη, η οποία φαίνεται να είχε όλα παρασυρθεί σε αδιέξοδο, μια διέξοδος με παγκόσμια ιστορική σημασία. Και τι ήταν αυτό που επέτρεψε στην Γερμανική φυλή να εκτελέσει την αποστολή της στην παγκόσμια ιστορία; Τι τους έκανε ικανούς να δώσουν νέα ζωή στην Ευρώπη; Ήταν αυτό που ο Φρίντριχ Ένγκελς κάποτε διακήρυξε, αποκλειστικά η βαρβαρότητά τους!»
 
Αυτά γράφονταν καταμεσής του πρώτου παγκοσμίου πολέμου με όλη την βαρβαρότητά του στο απόγειό της. Και τα έγραφε ένας αριστερός, ένας σοσιαλδημοκράτης, πιστός – όπως τουλάχιστον έλεγε – μαθητής του Μαρξ και του ΄Ενγκελς. Εξέφραζε την κυρίαρχη προβληματική της ηγεσίας του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας εκείνη την εποχή, η οποία εκλάμβανε το παγκόσμιο πόλεμο ως μια μάχη για την επιβολή του παγκόσμιου πολιτισμού. Κι έτσι επέλεξαν πάρουν θέση υπέρ εκείνου που φάνταζε στα μάτια τους ως λιγότερο βάρβαρος στην επιβολή του πολιτισμού παγκόσμια.
 
Όμως στη διάρκεια του πολέμου με την βαρβαρότητα των αντιμαχομένων να ξεπερνά κάθε όριο κι από τις δυο μεριές των χαρακωμάτων, το παραμύθι άλλαξε. Η Γερμανία ήταν η αδικημένη και ο φορέας της παγκόσμιας επανάστασης, μιας και πολεμά εναντίον της κυρίαρχης παγκόσμιας αυτοκρατορίας, της Βρετανικής. Επομένως ακόμη και η βαρβαρότητα συγχωρείται από την μεριά των Γερμανών. Το παράξενο είναι ότι από μια σκοπιά είχαν δίκιο. Οι Γερμανοί μπόρεσαν στις πιο κρίσιμες στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας να εκβιάσουν τις παγκόσμιες εξελίξεις με σχεδόν αποκλειστικό μέσο την πιο απροκάλυπτη βαρβαρότητά τους. Αυτό δεν έγινε και με τον Γερμανικό ναζισμό; Αυτό δεν γίνεται και σήμερα;
 
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως η ευρωζώνη καθώς μετεξελίσσεται σε Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία σε συνθήκες μιας πρωτοφανούς κρίσης, ζει ημέρες ανάλογες με εκείνες της τελευταίας Ρώμης. Η τρομακτική παρακμή που σκεπάζει σαν τέφρα τα πάντα σκοτώνει ότι ζωντανό υπάρχει ακόμη στις ανεπτυγμένες κοινωνίες των κρατών μελών. Το πρόβλημα δεν είναι απλά οι πολιτικές που εφαρμόζονται, αλλά η αποπνικτική ατμόσφαιρα όπου τα πάντα αποφασίζονται κάπου μακριά, απρόσιτα, με τους λαούς να χάνουν ακόμη και την θέληση για να ζήσουν. Αν δεν έχουν μετατραπεί, σίγουρα μετατρέπονται σε υπεξούσιους, σε άθλιους υπηκόους, ικανούς μόνο για επαιτεία.
 
Η απολυταρχία που έχει εγκαθιδρυθεί στην Ευρώπη μόνο με την παρακμιακή Ρώμη μπορεί να συγκριθεί ιστορικά. Ενώ οι ευρωπαϊκοί λαοί χάνουν σιγά-σιγά την ταυτότητά τους, τις ρίζες και την ιστορία τους για να μετατραπούν σε άθλιες σκιές του μακρινού εαυτού τους, σε ομοιόμορφα κλισέ καταναλωτών και πολιτών της αγοράς ικανούς μόνο για να επιβιώνουν σ’ έναν εικονικό κόσμο που δημιουργεί σχεδόν αποκλειστικά το μάρκετινγκ των εταιρειών και της απόκοσμης υπερεθνικής εξουσίας.
 
Η εθνική μειοδοσία, η εσχάτη προδοσία, ο δοσιλογισμός που κάποτε οι λαοί, τα έθνη και τα κράτη θεωρούσαν ως υπέρτατο αμάρτημα, σήμερα θεωρείται τόσο κοινή πρακτική που κανέναν δεν απασχολεί σε δεξιά και αριστερά. Πρόκειται για το αναγκαίο προϊόν της κατάλυσης του έθνους κράτους και της επιβολής μιας δοτής «διεθνοποίησης» που στην πράξη και στην ιδεολογία της ταυτίζεται με την επικράτηση των ανοιχτών συνόρων, των ανοιχτών αγορών και των ανοιχτών κοινωνιών στην ασυδοσία του κεφαλαίου σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα πάντα έχουν πια την ανταλλακτική τους αξία στον κόσμο των κεφαλαιαγορών, ακόμη και η προσωπική τιμή μαζί με την αξιοπρέπεια. Δεν υπάρχουν δικαιώματα και επομένως δεν υπάρχουν διεκδικήσεις. Ούτε ανάγκη για αγώνες. Υπάρχει μόνο ο νόμος της πυγμής και της ισχύος. Σ’ έναν κόσμο όπου δεν αναγνωρίζονται δικαιώματα στους λαούς, δεν αναγνωρίζεται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της δημοκρατικής κυριαρχίας, τότε δεν έχει κανένα νόημα και η προδοσία. Αυτό που οι δωσίλογοι σήμερα εμφανίζουν ως στάση ευθύνης, οι δήθεν επαναστάτες αριστεροί δικαιολογούν με το γνωστό «είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε!»
 
Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο απλή. Και θα αφήσουμε να την διηγηθεί ένας μετρ εκείνης της πολιτικής και της ιδεολογίας που σήμερα συνεπαίρνει δεξιά και αριστερά, ο Αδόλφος Χίτλερ:
 
«Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα έθνη που καταθέσαν τα όπλα χωρίς να εξαναγκαστούν απόλυτα, προτιμούν κατόπι να δεχτούν τις χειρότερες ταπεινώσεις και να κάνουν τις πιο ταπεινωτικές υποχωρήσεις παρά να προσπαθήσουν ν’ αλλάξουν την τύχη τους με μια νέα προσφυγή στη βία. Αυτό εξηγείται ανθρώπινα. Ένας συνετός νικητής, όποτε είναι δυνατόν, δεν θα θελήσει να επιβάλλει τις αξιώσεις του στον ηττημένο παρά μόνο σε δόσεις. Μπορεί τότε να είναι σίγουρος ότι ένα έθνος το οποίο έχει χάσει τη δύναμη του χαρακτήρα του και τέτοιο είναι κάθε ένα που υποτάσσεται εθελοντικά, δεν πρόκειται να βρει κανένα επαρκή λόγο σε κάθε μία από αυτές τις λεπτομερείς καταπιέσεις ώστε να καταφύγει στα όπλα για μια ακόμη φορά. Έτσι, όσο περισσότερους εκβιασμούς κάνει με χαρά αποδεκτούς, τόσο λιγότερο φαίνεται δικαιολογημένη στα μάτια του λαού η προσπάθεια να υπερασπιστεί τον εαυτό του από μια νέα, προφανώς απομονωμένη, αν και πραγματικά διαρκώς επαναλαμβανόμενη, καταπίεση. Ειδικά όταν, μετά από μια ολόκληρη σειρά τέτοιων ενεργειών, τόσο περισσότερες και μεγαλύτερες δυστυχίες έχει υποφέρει ήσυχα και με ανεκτικότητα χωρίς να αντιδράσει. Η πτώση της Καρχηδόνας είναι η φρικτή εικόνα μιας τέτοιας αργής, αυτοεκπληρούμενης εκτέλεσης ενός έθνους. Κατά συνέπεια, Clausewitz, στο έργο του ‘Drei Bekenntnissen’, επίσης, ξεχωρίζει αυτή τη σκέψη με τον δικό του ασύγκριτο τρόπο και για πάντα, όταν λέει: «Η κηλίδα μιας δειλής υποταγής δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθεί». Ότι αυτή η σταγόνα του δηλητηρίου στο αίμα ενός έθνους περνά στην αιωνιότητα και θα ακρωτηριάσει και θα αποδυναμώσει την θέληση των επόμενων γενεών. Ότι, σε σύγκριση με αυτό, «ακόμη και η εξαφάνιση της ελευθερίας μετά από έναν αιματηρό και έντιμο αγώνα εξασφαλίζει την αναγέννηση ενός έθνους και είναι ο σπόρος της ζωής από τον οποίο ένα νέο δέντρο κάποια μέρα θα αποκτήσει γρήγορα ρίζες ».
Φυσικά, ένα έθνος που έχει ατιμαστεί και έχει χάσει τη δύναμη χαρακτήρα του δεν νοιάζεται γι’ αυτό το είδος της διδασκαλίας. Μιας και όποιος την καλλιεργεί είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να βυθιστεί τόσο χαμηλά, ενώ καταρρέει μόνο αυτός που την ξεχνά, ή δεν θέλει πλέον να τη γνωρίζει. Έτσι, δεν πρέπει κανείς να αναμένει ότι οι εκπρόσωποι αυτής μικρόψυχης υποταγής θα μετανοήσουν ξαφνικά, προκειμένου, βάσει των δεδομένων και την ανθρώπινη εμπειρία, να ενεργήσουν διαφορετικά από ό,τι μέχρι σήμερα.
Αντίθετα, αυτοί οι ίδιοι οι άνθρωποι θα κρατούν κάθε τέτοιο μάθημα σε απόσταση μέχρι το έθνος είτε μια για πάντα να εθιστεί στο ζυγό της δουλείας του, είτε μέχρις ότου να αναδειχθούν καλύτερες δυνάμεις στην επιφάνεια για να αρπάξουν την εξουσία από τα χέρια των κυβερνώντων αυτής της διαβόητης διαφθοράς. Στην πρώτη περίπτωση, αυτοί οι κυβερνώντες καταφέρνουν να μην αισθάνονται καθόλου άσχημα, αφού όχι σπάνια τους έχει ανατεθεί από τους νικητές το γραφείο επιστασίας των δούλων, που στη συνέχεια αυτοί οι αχαρακτήριστοι τύποι ασκούν πάνω στο δικό τους έθνος με μια σκληρότητα πολύ πιο ανελέητη από κάθε αλλοδαπό θηρίο που θα τοποθετούσε ο ίδιος ο εχθρός στην νικημένη χώρα.»
 
Πόσο διαφέρει επί της ουσίας η προβληματική του Τζουλιάνο Αμάτο, πρώην Ιταλού πρωθυπουργού και αντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Συντακτικής Συνέλευσης, σε συνέντευξή του στη La Stampa (13 Ιουλίου 2000) όπου υπήρξε αποκαλυπτικός σχετικά με το χαρακτήρα της ΕΕ:
 
«Στην Ευρώπη χρειάζεται κανείς να δρα με το «σαν να» – σαν να είναι αυτό που επιδιώκεται κάτι πολύ λίγο, ώστε να αποσπαστούν πολλά, σαν να πρόκειται τα κράτη να παραμείνουν κυρίαρχα, ώστε να πειστούν να εγκαταλείψουν την κυριαρχία τους. Η Επιτροπή στις Βρυξέλλες, για παράδειγμα, θα πρέπει να δρα σαν να είναι κάποιο τεχνικό εργαλείο, ώστε να είναι σε θέση να λειτουργεί ως κυβέρνηση. Και ούτω καθεξής, με μεταμφίεση και απόκρυψη... Η κυριαρχία που χάνεται στο εθνικό επίπεδο δεν περνά σε κάποια νέα οντότητα. Παραδίδεται σε οντότητες δίχως πρόσωπο: το ΝΑΤΟ, τον ΟΗΕ και τελικά στην ΕΕ, η οποία βρίσκεται στην πρωτοπορία ενός κόσμου που αλλάζει, στοχεύοντας σ’ ένα μέλλον με πρίγκιπες δίχως κυριαρχία. Η νέα οντότητα είναι απρόσωπη και εκείνοι που έχουν τα ηνία στα χέρια τους δεν φαίνονται, ούτε εκλέγονται... Οι φεντεραλιστές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αφαιρώντας από τα έθνη κράτη την κυριαρχία τους, την μεταφέρουν σ’ ένα υψηλότερο επίπεδο. Αυτό είναι το λάθος τους. Η αλήθεια είναι ότι η μεταφορά της κυριαρχίας θα την κάνει να εξαερωθεί, να εξαφανιστεί. Στα πλαίσιά της δεν θα υπάρχουν πλέον εξατομικευμένες, ταυτοποιημένες κυριαρχίες. Στη θέση τους θα υπάρξουν ένα πλήθος από αρχές σε διάφορα επίπεδα συλλογικότητας, καθεμιά από τις οποίες θα βρίσκεται επικεφαλής διαφορετικών οργανωμένων συμφερόντων των ανθρώπων: επίπεδα που περιλαμβάνουν απροσδιόριστα πεδία εξουσίας τα οποία μοιράζονται με άλλες αρχές.»
 
Το χρέος σήμερα και οι άγριες πολιτικές προσαρμογής είναι οι βασικές μέθοδοι, αντί για το βούρδουλα, το καρότο και τον ανοιχτό πόλεμο, με τις οποίες επιχειρείται να επιβληθεί αυτή η λογική της εθελοντικής υποταγής των λαών. Πώς αλλιώς θα περάσουμε από την εποχή των λαϊκών, εργατικών και κοινωνικών κινημάτων που είχαν σαν αφετηρία τους την υπεράσπιση των δικαίων τους που πάντα έφεραν ιθαγένεια και πατρίδα, σε μια απρόσωπη κατάσταση πληθυσμών δουλοπαροίκων της αγοράς; Πώς αλλιώς θα μπορούσε κανείς θνητός να δεχθεί μια κυβέρνηση σαν την σημερινή, τυπική παραλλαγή των κυβερνήσεων που επιβάλλονται σ’ ολόκληρη την ΕΕ, η οποία απαρτίζεται από υποκείμενα που μπροστά τους ο ψυχασθενής δολοφόνος με το πριόνι είναι καρικατούρα;
 
«Θα ήμασταν σαν την Αίγυπτο, εάν χρεοκοπούσαμε και βγαίναμε από το ευρώ, όπως υποστήριζαν κάποιοι» τόνισε ο Στουρνάρας με τ’ όνομα, μετά το πέρας των διαπραγματεύσεων με την τρόικα αργά το βράδυ της Τετάρτης. Δηλαδή θα ήμασταν σαν τον λαό της Αιγύπτου που βρίσκεται στα κάγκελα και απαιτεί τα δικαιώματά του και την χώρα του, χωρίς να αποδέχεται όποιον του φορτώσουν στην καμπούρα οι ξένες δυνάμεις και η ντόπια ολιγαρχία.
 
Ναι κύριε Στουρνάρα, θα ήμασταν σαν την Αίγυπτο, αν χρεοκοπούσαμε και βγαίναμε από το ευρώ. Θα ήμασταν ένας περήφανος λαός που δεν φοβάται να υπερασπιστεί την πατρίδα του από τις ξένες δυνάμεις και τους ντόπιους υποτακτικούς τους. Και ναι, κύριε Στουρνάρα, είδες τι κάνει ένας λαός που έχει φρόνιμα, που σέβεται τον εαυτό του, όταν τον προδώσουν οι μουστερήδες που του αποσπούν την συγκατάθεση για να κυβερνήσουν, αλλά δεν εφαρμόζουν τις υποσχέσεις τους; Δεν χρειάστηκε παρά ένα παλλαϊκό σκίρτημα του λαού για να διαλυθεί η πανίσχυρη Αδελφότητα των Μουσουλμάνων και να ευθυγραμμιστεί ακόμη κι ο πλανητάρχης με τη θέληση του λαού.
 
Κι αυτός ο λαός, κύριε Στουρνάρα με τ’ όνομα, έχει κατορθώσει να διαγράψει τα χρέη Μουμπάρακ με έτσι θέλω. Να εύχεσαι κ. Στουρνάρα να μην ξυπνήσει ο Έλληνας, τουλάχιστον για όσο η άθλιά σου ύπαρξη θα ταλαιπωρεί τους ζωντανούς τριγύρω σου, γιατί μ’ αυτά που έχετε κάνει εσύ και η παρέα σου σ’ αυτή την χώρα, ούτε ψύλλος στον κόρφο σας. Κι επειδή με στην πώρωση που σας διακρίνει δεν έχετε αίσθηση του κινδύνου που καραδοκεί, θα σας πρότεινα να συνεχίσετε τις προκλητικές δηλώσεις. Κάθε μια από αυτές προσθέτει μια ακόμη φράση στο δικό σας επικήδειο.
 
Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 7/7/2013
Ουάσινγκτον
Οι γεωτρήσεις μέσω των οποίων διοχετεύονται στο υπέδαφος μεγάλες ποσότητες υγρών, είτε για την εξόρυξη υδρογονανθράκων είτε για την άντληση γεωθερμικής ενέργειας, έχουν το δυναμικό να προκαλούν σεισμούς, ορισμένοι από τους οποίους ξεπερνούν τους 5,0 βαθμούς στην κλίμακα Ρίχτερ.

Η επιβεβαίωση των υποψιών που διατυπώνουν εδώ και καιρό επιστήμονες και οργανώσεις έρχεται από τρεις μελέτες που παρουσιάζονται στο τελευταίο τεύχος του Science.

Στην πρώτη από αυτές, ο Ουίλιαμ Έλσγουορθ της αμερικανικής γεωλογικής υπηρεσίας USGS διαπιστώνει ότι οι δονήσεις μεγέθους άνω των 3,0 βαθμών στις κεντρικές και ανατολικές ΗΠΑ έχουν σχεδόν δεκαπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία.

Αποδίδει αυτή την αύξηση στην εξορυκτική δραστηριότητα και μάλιστα ενοχοποιεί τη βιομηχανία ενέργειας για το σεισμό των 5,6 βαθμών που χτύπησε την Οκλαχόμα το Νοέμβριο του 2011 και σκότωσε δύο άτομα.

Ο Δρ Έλσγουορθ επισημαίνει ότι κάθε δραστηριότητα που αφαιρεί πετρέλαιο ή αέριο από μεγάλο  βάθος μπορεί θεωρητικά να αποσταθεροποιήσει το υπέδαφος. Εκτιμά όμως ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος έρχεται από τη διοχέτευση υγρού υπό πίεση μέσα σε πορώδη πετρώματα: το υγρό αυτό αυξάνει την πίεση στα πορώδη πετρώματα και μπορεί να λειτουργήσει σαν λιπαντικό σε υφιστάμενα γεωλογικά ρήγματα.

Αυτό συμβαίνει για παράδειγμα στη σχετικά νέα τεχνολογία της υδραυλικής ρωγμάτωσης, στην οποία διοχετεύεται στο υπέδαφος υγρό υπό πίεση, προκειμένου να σπάσουν πορώδη πετρώματα που περιέχουν εγκλωβισμένο αέριο ή πετρέλαιο.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει την υδραυλική ρωγμάτωση με την πρόκληση σεισμών. Ο Έλσγουορθ όμως επισημαίνει ότι οι σεισμοί αυτοί ποτέ δεν υπερέβησαν τους 3,0 βαθμούς. Εκτιμά ότι ο κίνδυνος δεν έρχεται από την ίδια τη ρωγμάτωση, αλλά από την αποθήκευση του άχρηστου υγρού σε γειτονικές τοποθεσίες, μέσω της διοχέτευσής του σε πορώδη πετρώματα.

Υγρό υπό πίεση χρησιμοποιείται εξάλλου και σε συμβατικές γεωτρήσεις φυσικού αερίου, καθώς και σε εγκαταστάσεις γεωθερμικής ενέργειας, στις οποίες το νερό που διοχετεύεται σε μεγάλο βάθος μετατρέπεται σε ατμό από τη θερμότητα της της Γης και ανεβαίνει στην επιφάνεια όπου χρησιμοποιείται για θέρμανση ή παραγωγή ενέργειας.

Πράγματι, στη δεύτερη από τις τρεις μελέτες, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ εκτιμούν ότι οι γεωθερμικές εγκαταστάσεις του Σάλτον Σι, οι οποίες αντλούν ενέργεια από το διαβόητο ρήγμα του Αγίου Ανδρέα στην Καλιφόρνια, έχουν το δυναμικό να προκαλέσουν δονήσεις.

Στην τρίτη μελέτη, ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια διαπιστώνουν ότι οι μισοί και πλέον σεισμοί άνω των 4,5 βαθμών στις ηπειρωτικές ΗΠΑ συμβαίνουν κοντά σε γεωτρήσεις διοχέτευσης υγρών.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν πάντως ότι, από τις 30.000 τοποθεσίες των ΗΠΑ όπου αποθηκεύονται στο υπέδαφος άχρηστα υγρά, μόνο ένα ελάχιστο μέρος εγκυμονεί κίνδυνο.

Συνιστούν στενή παρακολούθηση των περιοχών αυτών έπειτα από ισχυρούς σεισμούς σε απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη, οι οποίοι μπορούν θεωρητικά να αυξήσουν τα φορτία στις περιοχές έγχυσης.
Newsroom ΔΟΛ
Αθήνα
Ηλεκτρονική κάρτα εγκαθιστά το υπουργείο Παιδείας σε όλα τα σχολεία από το Σεπτέμβριο για να ελέγχει την παρουσία των εκπαιδευτικών.

«Επιτέλους μετά από πολλά χρόνια θα γνωρίζει το υπουργείο Παιδείας ποιος εργάζεται, πού και πόσο» δηλώνει στο Εθνος της Κυριακής ο υπουργός Παιδείας, Κ. Αρβανιτόπουλος, λέγοντας πως οι περιπτώσεις εκπαιδευτικών εκτός τάξης είναι πολύ λίγες και δεν μπορούν να στιγματίζουν τους Έλληνες εκπαιδευτικούς.

Τον Σεπτέμβριο σημειώνει θα προωθηθούν οι μετατάξεις 4.933 εκπαιδευτικών από τη Δευτεροβάθμια στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Προαναγγέλει αλλαγές για τους αποσπασμένους στο υπουργείο και τα Δημόσια ΙΕΚ καθώς όπως σημειώνει, «έχουν επιλεγεί χωρίς κριτήρια».

Διαβεβαιώνει ότι παρά την κατάργηση ειδικότητων των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ οι 13.165 μαθητές της σχολικής χρονιάς 2012-2013 που έχουν επιλέξει αυτές τις ειδκότητες «θα ολοκληρώσουν απρόσκοπτα τις σπουδές τους».
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μητροπολίτης Πειραιώς προς βουλευτές: Αν ψηφίσετε το νόμο για τις Κυριακές θα σας απαγορεύσω την είσοδο στις εκκλησίεςΟποιος ψηφίσει υπέρ της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές θα έχει καταπατήσει το νόμο του Θεού. Και κατ' επέκταση, δεν θα έχει θέση στην εκκλησία. Αυτή την προειδοποίηση έστειλε προς τους βουλευτές ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, που τους επεσήμανε πως σε διαφορετική περίπτωση θα έχουν την πολιτική τύχη της Μαριέττας Κουτσίκου-Γιαννάκου και του Γεωργίου Καλού.

Με ανακοίνωσή του ο Μητροπολίτης Πειραιώς ζήτησε την απόσυρση της σχετικής ρύθμισης για τη λειτουργία των καταστημάτων και κάλεσε τους βουλευτές της Α' και Β' Περιφέρειας Πειραιά να δηλώσουν την αντίθεσή τους στο νομοθέτημα «συμφορά», όπως το χαρακτηρίζει. Παράλληλα όμως τους προειδοποίησε πως όσοι το ψηφίσουν «παύουν να έχουν οποιαδήποτε σχέση με την Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς και θα τους απαγορευθεί οποιαδήποτε παρουσία τους σε οποιαδήποτε λατρευτική σύναξη της Μητρόπολης, διότι, καταπάτησαν το νόμο του Θεού».
Μάλιστα ο Μητροπολίτης καλεί τους βουλευτές να αναλογισθούν την πολιτική τύχη της Μαριέττας Κουτσίκου-Γιαννάκου και του Γεωργίου Καλού, των «αρχιτεκτόνων της εκδίωξης των κληρικών από τα σχολεία με την πνευματικά εγκληματική εγκύκλιο του ειδικούς τους γραμματέα, κ. Ράμμα».
Η ανακοίνωση του Μητροπολίτη
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΚΑΤ' ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΛΟΜΠΥ
Τελικά ὁ Ὑπουργός Ἀνάπτυξης κ. Κ. Χατζηγάκης τό τόλμησε. Ἔγινε ὁ Ἠρόστρατος πού στό Ὀρθόδοξο Γένος τῶν Ἑλλήνων κατέθεσε νομοθέτημα γιά τήν ἀποϊεροποίηση τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου, τήν ὁποία καθόρισε στίς 7 Μαρτίου τοῦ 321 ὁ ἅγιος Ἰσαπόστολος καί Θεόστεπτος Αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ μέγας. Ἀλλά ὁ σύγχρονος αὐτός Ἠρόστρατος δέν εἶναι μόνος του, οὔτε ἐνεργεῖ ἀπό ἰδίᾳ πρωτοβουλία. Ἔχει τήν συναίνεση τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Χώρας καί τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβέρνησης καί δημιουργεῖ εὐλόγους συνειρμούς ἡ ταυτόχρονη ἀναγγελία τῆς προσκλήσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἀπό τόν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ κ. Μπάρακ Ὀμπάμα στίς 8 Αὐγούστου ἐ.ἔ. γιά τήν ὁποία ἀγωνίζετο ἐπί μῆνες μέ μεσίτες τούς προύχοντες τοῦ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ τῶν ΗΠΑ, ὅπως δημοσιοποιήθηκε στόν Τύπο. Τελικά ἡ πρόσκλησις ἦρθε καί τό ἀντίτιμο πληρώνεται καί εἶναι ἡ ἀποϊεροποίηση καί ἡ κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας γιά νά ἐπιτευχθῆ διπλός στόχος ἀφ' ἑνός ἡ ἀπόμείωση τῆς Ὀρθόδοξης αὐτοσυνειδησίας τῶν Ἑλλήνων καί ἀφ' ἑτέρου νά σαρώσουν ὅλα τά μικρομάγαζα καί τούς μικρομεσαίους ἐπιχειρηματίες οἱ ἑβραϊκῶν συμφερόντων μεγάλες πολυεθνικές ἁλυσίδες πού σέ λίγο καιρό θά δρέψουν τούς καρπούς τοῦ νομοθετήματος τοῦ κ. Χατζηγάκη καί τῆς συντροφίας του. Ἐντολοδόχοι λοιπόν οἱ ἀνωτέρω κ.κ., ὅπως προκύπτει ἀπό τίς ἐνέργειές τους πού βάλθηκαν μέ τό στανιό νά «σώσουν» δῆθεν τούς μικρομεσαίους ἐμπόρους ἐνῶ ἐκείνοι μέ ἀδιάψευστα στοιχεῖα στήν διαπασών ὀρύονται ὅτι θά καταστραφοῦν καί πού θά ἀποδειχθεῖ σέ κάποια χρόνια ὅπως ἀποδείχθηκε ἡ ἄθλια ἐνέργεια τοῦ Κώστα Σημήτη γιά τήν διαγραφή τοῦ θρησκεύματος ἀπό τίς ταυτότητες τῶν Ἑλλήνων ὅτι ἦταν ἐντολή τοῦ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ, μέ τήν πρόσφατη ἀδιάψευστη μαρτυρία τῆς κ. Δήμητρας Λιάνη-Παπανδρέου.
Ὁ ἑορτασμός μιᾶς ἡμέρας ἀναπαύσεως τῆς ἑβδομάδος ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ ἀνθρώπινη φύση βασίζεται στό βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης «Γένεση» (β΄,2-3), ἔτσι τό Σάββατο διά τοῦ Νόμου τῆς ΠΔ εἰσῆλθε ὡς «ἡμέρα Κυρίου» στήν Καινή Διαθήκη μέ τά δύο βασικά στοιχεῖα, δηλ. ἀποχή ἀπό τίς ἐργασίες καί ἰδιαίτερη λατρεία τοῦ Θεοῦ. Τή θέση τοῦ Σαββάτου στόν Χριστιανισμό κατέλαβε ἡ Κυριακή (Ἀποκαλ. α΄,10) σάν πρώτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος κατά τήν ὁποία ἀνεστήθη ὁ Κύριος ἐκ τοῦ Τάφου, δημιούργησε τό ἀναστάσιμο φῶς καί ἀπέστειλε τό Πανάγιο Πνεῦμα νά ἐπιφοιτήση στούς Ἀποστόλους. Ἡ Κυριακή σάν κατ' ἐξοχήν «ἡμέρα τοῦ Κυρίου» ὑπενθυμίζει τόν ἐρχόμενο Χριστό σάν ἀνατέλλοντα ἥλιο, ὁ Ὁποῖος θά ἔλθῃ νά ἀποκαταστήση τήν χειμαζομένη δικαιοσύνη καί νά καταργήση τήν ἀφόρητη ὑποκρισία. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου λέγει ὁ Ἱ. Αὐγουστῖνος ὑπόσχεται σέ ὅλους μας τήν αἰώνια ἡμέρα καί τῆς δικῆς μας Ἀναστάσεως (Serm 15 deverbapost). Ἡ Κυριακή εἶναι ἡ ἀρχαιοτάτη ἑορτή τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἡ ὁποία ἀποκαλεῖται στό Εὐαγγέλιο, ὡς ἡ «μία τῶν Σαββάτων» (Ματθ. κη΄1, Μαρκ. ιστ΄2, Α΄Κορ. ιστ΄2, Πραξ. κ΄7), στήν δέ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου ὀνομάζεται Κυριακή ἡμέρα (Ἀποκαλ. α΄10).
Οἱ μαρτυρίες γιά τόν ἑορτασμό τῆς Κυριακῆς συνεχίζονται καί μετά τήν Καινή Διαθήκη. Στήν ἐπιστολή Βαρνάβα ὀνομάζεται «8η ἡμέρα», ὁ δέ ἅγιος Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας καταδικάζει τούς σαββατίζοντες καί μή συμμορφουμένους στήν καθολική πράξη τῆς Ἐκκλησίας γράφοντας: «Κατά Κυριακήν Κυρίου ζῶντες ἐν ᾗ καί ἡ ζωή ἡμῶν ἀνέτειλε δι΄ Αὐτοῦ» (Μαγν. κεφ. 9). Κατά τά μέσα τοῦ 2ου αἰ. ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος ὁ φιλόσοφος καί μάρτυς γράφει στήν Ἀπολογία του πρός τόν Ρωμαῖο Αὐτοκράτορα (Κεφ. 67) «Τήν δέ τοῦ ἡλίου ἡμέραν κοινήν τήν συνέλευσιν ποιούμεθα» χρησιμοποιῶν γιά τήν Κυριακή τόν ὅρο «ἡλίου ἡμέρα», ὁ ὁποῖος παρέμεινε σέ ὁρισμένες Εὐρωπαϊκές γλῶσσες ὅπως στήν Ἀγγλική Sunday, στήν Γερμανική Sonntag κλπ. Μετά τήν εἰρήνη τοῦ Μ. Κων/νου μέ τό διάταγμα τῶν Μεδιολάνων (313) καθορίζεται μέ τόν πρῶτο νόμο του στίς 7/3/321 ὅπως ἀναφέρθηκε ἤδη ὡς ἡμέρα ἀναπαύσεως, ἀγαλλιάσεως, θείας λατρείας καί ἀγαθοεργίας ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς, ἡ «σεβαστή ἡμέρα τοῦ ἡλίου» ὅπως τήν ἀποκαλοῦσε, ἡ δέ ἐν Λαοδικείᾳ Σύνοδος μέ τόν 29ο Κανόνα της ὥρισε «οὐ δεῖ χριστιανούς ἰουδαΐζειν, τήν δέ Κυριακήν προτιμῶντες σχολάζειν ὡς χριστιανοί». Τό νόμο τοῦ Μ. Κων/νου «Omnesjudicesurbanaequepledesetatriumofficiacunctarumvenerabilidiesolisquiescant» ἐπεκύρωσε καί ὁ διάδοχός του Μ. Θεοδόσιος, μέ τόν κωδ. VIII 8, 3 καί XV 5, 2.
Ὅλη αὐτή ἡ τόσο ἱερά ὑπόθεση, κατά τόν ἐκσυγχρονιστή Ὑπουργό κ. Χατζηδάκη «κρατᾶ τήν χώρα στό παρελθόν» ὅπως εἶχε δηλώσει καί ἔρχεται ὁ κ. Χατζηδάκης γιά νά τήν εἰσαγάγη στό μέλλον (!!!), ὑπενθυμίζων δυστυχῶς δι' αὐτόν μέ τίς ἐνέργειες καί τά λόγια του ἀναποδράστως τό μαρτυρικό τέλος δι' ἀπαγχονισμοῦ τοῦ διδάχου τοῦ Γένους Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ (1714-1779) ὁ ὁποῖος ὑπερασπιζόμενος πέραν τῶν ἄλλων τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς ἐμισήθη θανασίμως ὑπό τῶν τότε Ἑβραίων τῶν Ἰωαννίνων. Ἔγραψε πρός τόν ἀδελφό του Χρύσανθο τό ἀποκαλυπτικό: «χιλιάδες ἑβραῖοι θέλουν τόν θάνατό μου καί ἕνας ὄχι» καί ἦταν τραγική ἀλήθεια γιατί χρηματίσαντες μέ ἱκανά ἀργύρια τόν Τουρκαλβανό Κούρτ Πασᾶ τοῦ Βερατίου ἐπέτυχαν τό μαρτυρικό τέλος τοῦ μεγάλου ἐθνεγέρτου καί ἰσαποστόλου ὁ ὁποῖος ἐτελειώθη «κρεμασθείς ἐκ δένδρου» τήν 24/8/1779. Αὐτοί οἱ συνειρμοί προκαλοῦνται ἐκ τῶν θέσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καί βέβαια οἱ ἰσχυρισμοί του καταρρίπτονται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ ἀγορά δέν πάσχει ἀπό ὧρες λειτουργίας ἀλλά ἀπό ἔλλειψη ρευστότητος!!!
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω πού πλέον ἀποτελοῦν casusbeli γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἡ καθ' ἡμᾶς Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς, Φαλήρου καί Ἁγ. Ἰωάννου Ρέντη ἀνακοινώνει τά κάτωθι:
Καλεῖ ἄμεσα τήν Κυβέρνηση νά ἀποσύρη τό ἐπαίσχυντο αὐτό προδοτικό κατά τοῦ Γένους καί ἀπαράδετο νομοθέτημα τό ὁποῖο ἔχει ἤδη καταδικάσει διά πεπαρρησιασμένων καί δυναμικῶν δηλώσεων ὁ Μακ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ὁ Β΄ καί ἡ Σεπτή Διαρκής Ἱ. Σύνοδος διά τοῦ ἐκπροσώπου αὐτῆς Σεβ. Μητροπολίτου Κορίνθου κ.κ. Διονυσίου καταρρίπτοντες τά φλυναφήματα τοῦ δῆθεν ἐκσυγχρονισμοῦ.
Καλεῖ ἄμεσα τούς Βουλευτές καί ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ, ἰδιαίτερα τῆς Α΄καί Β΄ Περιφερείας Πειραιῶς νά δηλώσουν ἄμεσα τήν πλήρη ἀντίθεσή τους στό νομοθέτημα-συμφορά πού θά προκαλέσει ὁπωσδήποτε τήν ὀργή τοῦ Θεοῦ καί θά γίνη αἴτιο μεγάλων δεινῶν τῆς Πατρίδος.
Δηλώνει πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ὅτι Βουλευταί πού θά τό στηρίξουν μέ τήν ψῆφο τους παύουν νά ἔχουν ὁποιαδήποτε σχέση μέ τήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς καί θά τούς ἀπαγορευθῆ ὁποιαδήποτε παρουσία τους, ὡς ἀκοινώνητοι πλέον, σέ ὁποιαδήποτε λατρευτική σύναξη τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, διότι κατεπάτησαν τόν Νόμο τοῦ Θεοῦ.
Καλεῖ τούς συγκεκριμένους Βουλευτάς νά ἀναλογισθοῦν τήν πολιτική τύχη τῆς τ. Ὑπουργοῦ κ. Μ. Κουτσίκου-Γιαννάκου καί τοῦ Πειραιώτη Ὑφυπουργοῦ κ. Γεωργίου Καλοῦ, τῶν «ἀρχιτεκτόνων» τῆς ἐκδιώξεως τῶν Κληρικῶν ἀπό τά Σχολεῖα μέ τήν πνευματικά ἐγκληματική Ἐγκύκλιο τοῦ εἰδικοῦ τους Γραμματέως κ. Ράμμα.
Παρακαλεῖ ἀδελφικῶς τούς Ἁγιωτάτους Μητροπολίτας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά πράξουν τά ὅμοια γιά τήν ἀποτροπή αὐτοῦ τοῦ κακουργήματος.
Συγχαίρει δημοσίᾳ τόν ἀκάματο ἀγωνιστή καί φρυκτωρό Ἱεράρχη Σεβ. Μητροπολίτη Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ.κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ, ὁ ὁποῖος ἤδη ἐζήτησε τήν ἔκτακτο σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας.


Πηγή: Μητροπολίτης Πειραιώς προς βουλευτές: Αν ψηφίσετε το νόμο για τις Κυριακές θα σας απαγορεύσω την είσοδο στις εκκλησίες | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/114713#ixzz2Ywx3Phry

Προσωπογραφία του Κ.Π.Καβάφη με θέατρο, χορό, μουσική, τραγούδι και ποίηση στην Ν.Κίο

 Με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Κ.Π.Καβάφη , μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάει το θέατρο, το χορό,τη μουσική, το τραγούδι και την ποίηση, συγκεντρώθηκε για να παρουσιάσει μια μικρή προσωπογραφία του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή!

 Με οδηγό την ίδια την ποίηση του Καβάφη, ο Γιάννης Σαρηγιάννης σκηνοθετεί και η Ειρήνη Αλεξίου χορογραφεί. Το ποιητικό σενάριο συνέθεσαν οι: Εύα Γιαγκιόζη, Σοφία Στενού και Γιάννης Σαρηγιάννης.
Τους χορευτές - ηθοποιούς θα συνοδεύει ζωντανά ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Άργους και η rock μπάντα halfnote , ενώ η φωνή της Βικτωρίας Ταγκούλη θα χρωματίσει την ιστορική, φιλοσοφική και κυρίως την ηδονική του ποίηση !

Μια βραδιά με ποιητική ατμόσφαιρα , δίπλα στη θάλασσα και με το φεγγάρι σχεδόν ολόγιομο να μας ακολουθεί......

Δεν περίμενα κάτι άλλο.

Η Ρεπούση ξαναχτύπησε: «Μύθοι η σφαγή τη Σμύρνης, η γενοκτονία των Ποντίων & ο χορός του Ζαλόγγου»

  • 216
     
RepousiMariaΗ Μαρία Ρεπούση «ξαναχτύπησε», αυτή τη φορά με συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα των ομογενών της Αυστραλίας «Ελλήνων Λόγος» και χαρακτήρισε «μύθο» τη σφαγή της Σμύρνης, τη γενοκτονία των Ποντίων και το χορό του Ζαλόγγου. Το θράσος και ο ανθελληνισμός της περισσεύουν. Απέδωσε σε εθνικισμό την άποψη για τα δεινά που υπέστησαν οι Έλληνες και έχουν καταγραφεί στην ιστορία με αίμα.
Είναι αυτά που προκάλεσαν και την πρόσφατη οργή του Μίκη Θεοδωράκη, που της είπε «είναι προσόν να ζεις στην Ελλάδα και να είσαι Έλληνας. Αν δεν το καταλαβαίνεις πήγαινε αλλού, πήγαινε να ζήσεις στη Νιγηρία».
Προφανώς η κ. Ρεπούση δεν αισθάνεται Ελληνίδα, παρ’ ότι βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου (ας τα βλέπουν αυτοί που την ψήφισαν) και επιχειρεί να «βγάλει» τις απόψεις και στο εξωτερικό.
«Οι μύθοι είναι πιο βολικοί από την αλήθεια. Και οι Έλληνες πολίτες έχουν εθιστεί στα βολικά πράγματα και δεν θέλουν να έρθουν αντιμέτωποι με αμφιβολίες ή με αλήθειες», δήλωσε στην εφημερίδα «Ελλήνων Λόγος». Σε μία ερώτηση στημένη που προκαλεί ερωτήματα και για τη σκοπιμότητα της συνέντευξης.Είναι μύθος κατά την κ. Ρεπούση η σφαγή της Σμύρνης. Είναι γνωστή άλλωστε η άποψη της περι… συνωστισμού. Είναι μύθος η γενοκτονία των Ποντίων. Η ίδια ζήτησε με επιστολή της προς το ΣΥΡΙΖΑ, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον αντιρατσιστικό νόμο να μην αναγνωρισθεί η γενοκτονία των Ποντίων, ενώ όταν τηρείται ενός λεπτού σιγή, φεύγει από το Κοινοβούλιο. Τελευταίως, είναι μύθος για τη βουλευτή της ΔΗΜΑΡ και ο χορός του Ζαλόγγου.
Πέραν του «μύθου» η κ. Ρεπούση κατηγορεί τους Έλληνες και για εθνικισμό. Οι χιλιάδες άνθρωποι που σφαγιάσθηκαν από τους Τούρκους και οι περισσότερες που έχασαν τις οικογένειες τους κατηγορούνται ως «εθνικιστές».
Να τους ξεχάσουμε και να διαγράψουμε την ιστορία θέλει η κ. Ρεπούση. Μήπως να ζητήσουμε και συγνώμη απ’ τους Τούρκους. Τι πίνει…
«Κατά την άποψη μου, αυτός ο εθνικισμός ευθύνεται για πολλά κακά, ανάμεσα τους και για την άνοδο της Χρυσής Αυγής», πρόσθεσε στη συνέντευξη της. Ευτυχώς που δεν υπάρχει μεγάλος στη ΔΗΜΑΡ που πάει για διάλυση.
Πέραν όμως και του εθνικισμού οι Έλληνες είναι και σεξιστές. Ναι, το είπε και αυτό η κ. Ρεπούση και εξαπέλυσε επίθεση σε όσους τη στοχοποίησαν για «χαμηλή ποιότητα του πολιτικού τους πολιτισμού».
Να τη χαίρονται αυτοί που την ψήφισαν και την έβαλαν στην Ελληνική Βουλή, όπως επίσης το κόμμα της, η ΔΗΜΑΡ και όσοι της δίνουν βήμα να εκφράζει τις ανθελληνικές της απόψεις. defencenet.gr

Δεν περισσεύει κανείς.!!!

H χώρα καταρρέει και αυτοί υπόσχονται προσλήψεις παντού!

tempelis_ypallilos_420_ypnos_aftodioikisi
Την περασμένη εβδομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε ότι, αν γίνει κυβέρνηση, όχι μόνο θα ανακαλέσει τις απολύσεις στην κρατική αμυντική βιομηχανία (ΕΑΣ), αλλά θα προχωρήσει και σε προσλήψεις.
Χθες, ήταν η σειρά των υποσχέσεων για προσλήψεις και στην Εκπαίδευση!
Οπως δήλωσε ο αρμόδιος συντονιστής του κόμματος, Τ. Κουράκης, «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναγνωρίζει διαθεσιμότητες και απολύσεις εκπαιδευτικών.
Προς τούτο δηλώνεται προς πάσα κατεύθυνση, σε γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς, ότι στο σχολείο που οραματίζεται και θα υλοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν περισσεύει κανείς, αλλά θα υπάρξουν προσλήψεις για να καλυφθούν τα κενά που άφησε ο Αρμαγεδδών (sic) των μνημονιακών κυβερνήσεων».
Τώρα εάν η χώρα καταρρέει, εξαιτίας της αθλιότητας και της φαυλοκρατίας των κομμάτων εξουσίας που διόριζαν στον Δημόσιο μέχρι και από τα… παράθυρα, σιγά να μην απασχολεί τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

Σε πορεία θανάτου

Τώρα ούτε να τρέξεις, ούτε να κρυφτείς δε μπορείς.
Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της ήσυχης αποδοχής σου για όλα τα μέτρα που σου επέβαλλαν.
Σοy πήραν όλα τα όπλα ενώ τα είχες στα χέρια σου.
Τα παρέδωσες εσύ εις το όνομα της ειρήνης και της νοικοκυροσύνης.
Να μην τρέξει σταγόνα αίμα αλλά ας χυθούν εκατομμύρια δάκρυα.
Τα δάκρυα δεν πονάνε... έτσι νόμιζες.
Τώρα ξεκινάει το πανηγύρι, ήσυχε συμπολίτη μου.
Οι κακές Κασσάνδρες δεν ήταν για τα γούστα σου γιατί σου χαλούσαν την καθημερινότητά σου, τις κανονισμένες διακοπές σου, τις απλωτές και τις ξαπλωτές σου, το σίγουρο μέλλον σου.

Άκου λοιπόν, τι θα έχει ήδη γίνει την ώρα που εσύ θα ξυπνήσεις από τον λήθαργό σου.
Το σπίτι σου είτε το χρωστάς είτε όχι, ανήκει πλέον αλλού.
Αν το χρωστάς δε σε κάποια τράπεζα τότε θα πληρώνεις δύο δόσεις ανά μήνα: Μία στην τράπεζα, μία στο κράτος.
Και βέβαια θα σε αφήνουν να ζεις σε αυτό μέχρι την στιγμή που θα το χρειαστούν και θα σου κάνουν έξωση με το έτσι γουστάρω ή με μία απόφαση δικαστηρίου που θα ορίζει την έξωση συνταγματική.

Αν αρρωστήσεις μία ασπιρίνη θα σου είναι αρκετή, κι αυτή αγνώστου κατασκευής και συστατικών. Εκτός αν ανήκεις στην πάνω τάξη όπου με τον παρά σου θα έχεις όλα τα κομφόρ.
Ασθενείς δύο ταχυτήτων, αφού πάλευες χρόνια για την Ευρώπη της μία ταχύτητας.
Η λίστα του εκάστοτε ευρωτσολιά υπουργού θα ορίζει για το τι εξετάσεις θα χρειάζεσαι και όχι το είδος ή η πορεία της ασθένειάς σου.
Το κορμί σου έτσι κι αλλιώς ανήκει κι αυτό στην περιουσία του παρακράτους αφού εκ γενετής είσαι πλέον αναγκαστικός δότης οργάνων και δε μπα να στείλεις εσύ χιλιάδες αιτήσεις άρνησης προς τον αρμόδιο Οργανισμό (είναι τελικά αρμόδιος αυτός ο Οργανισμός;).
Ανάλογα με τις ανάγκες των ιατρικών εταιρειών θα είσαι κλινικά νεκρός ή όχι.
Βέβαια με τον ιατρικό τουρισμό που σου ετοιμάζουν μπορείς άνετα να δίνεις ένα νεφρό ή ένα ωάριο σε μία πλούσια γριά τουρίστρια για μία χούφτα ευρώ.

Ο μισθός, που τώρα τον θεωρείς μικρό - αν τον έχεις ακόμα- , θα καθορίζεται σύμφωνα με την οικονομική πορεία και τις ανάγκες της χώρας. Να θυμάσαι ότι από εδώ και στο εξής οι ανάγκες της χώρας θα είναι πάντα μεγάλες (ακόμα και αν δεν είναι) γιατί όσο πέφτει το μεροκάματό σου τόσο εγχώριοι και εισαγόμενοι “επενδυτές” θα βρίσκουν φθηνά χέρια, οι δείκτες ανεργίας θα πέφτουν και όλοι θα είναι χαρούμενοι ακόμα κι εσύ που θα εργάζεσαι για 200 (το πολύ) ευρώ το μήνα φθάνει να μην είσαι άνεργος.
Αν εξαντληθείς δε από το 12ωρο σε βάζουν σε μία κλινική και γίνεσαι ξαφνικά “κλινικά νεκρός”. Και η οικογένεια σου δεν θα δει ένα ευρώ από την ασφάλεια και οι ιατρικές εταιρείες θα κονομήσουν από τα συκωτοπνεύνονά σου.

Τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα υπάρχουν πια. Θα ορίζουν οι εταιρείες στις οποίες θα εργάζεσαι για τον ποιο ιδιωτικό ασφαλιστικό φορέα θα έχουν για όλους τους εργαζόμενους. Αυτό σημαίνει ότι πρώτα θα ασφαλίζεται ο εργοδότης για την αρρώστια σου ή το εργατικό "ατύχημά" σου και μετά εσύ. Αν πεθάνεις κιόλας καλύτερα, θα κονομήσουν τόσα όσα δεν θα τους έδινε η εργασία σου ακόμα και αν ζούσες 500 χρόνια.

Είχες στο πίσω μέρος του μυαλό σου ότι αν δεν θα τα καταφέρεις στην πόλη, θα μετακομίσεις στο χωριό, στο πατρικό και θα είσαι άνετος. Πριν κάνεις αυτό πάρε τις λίστες για το πού θα γίνουν στο μέλλον αναπτυξιακά έργα ιδιωτικών συμφερόντων όπως η El Dorando.
Για το δημόσιο συμφέρον το παρακράτος έχει βάση νόμου το δικαίωμα να βάζει σε ισχύ αναγκαστική απαλλοτρίωση υπέρ της οποιαδήποτε ιδιωτικής επένδυσης.
Αυτός είναι βάση νόμου ο επιφανειούχος που δεν θα τον κουνάει κανένας εις τον καιρό τον άπαντα.
Μαζί με το χωράφι, θα σου πάρουν το πατρικό σπίτι και σε μία βραδιά εκεί που ήταν το χωριό σου ξαφνικά θα δεις μία απέραντη έρημο.
Και πονηρούλη, μην σκεφθείς ότι θα τα κονομήσεις από την απαλλοτρίωση διότι από 1 έως 3 ευρώ το πολύ το τετραγωνικό θα είναι η ανταμοιβή σου, κι αυτή αν τα οικονομικά του κράτους τυχαία δεν είναι σε ύφεση.
Οι υπόλοιποι που τα χωριά τους δεν θα βγουν σε πλειστηριασμό μην νομίζουν ότι θα φυτέψουν την πατάτα για να ζήσουν γιατί τα μαντάτα έρχονται γρήγορα και λένε ότι με την αμερικανο-ευρωπαϊκή συμφωνία γεωργικών προϊόντων, θα μπαίνεις μέχρι και φυλακή για το ελεύθερο φύτεμα πατάτας όπως μπαίνει σήμερα κάποιος για το φύτεμα ινδικής κάνναβις.
Διότι ο σπόρος, το χώμα και η ανάπτυξη του φυτού είναι προϊόν.
Και μην ξεχνάς ότι ο σπόρος θέλει νερό για να ανθίσει.

Όσο μπορείς ακόμα, κάνε άφθονα λουτρά, πιες πολύ νερό, πλύνε ό,τι δεν έπλυνες διότι είναι θέμα μηνών να πεις το νερό νεράκι. 
Το καταλληλότερο νερό της Ευρώπης έχει η Ελλάδα, λες να μην το ξέρουν οι εταίροι σου; 
Αυτό το δεδομένο αγαθό σε πολύ λίγο θα είναι προϊόν.
Νόμιζες ότι τζάμπα έδιναν εδώ και 15 χρόνια πιστοποιήσεις πηγών και πήγαινε ο καθένας να κάνει εμφιαλωτήριο;
Νομίζεις ότι για οικολογικούς λόγους άρχισαν οι χαρτογραφήσεις πηγών, ποταμών ακόμα και αγροτικών αποταμιευτήρων νερού ανά την επικράτεια με διαταγή της Ε.Ε;
Νομίζεις ότι οι εναπομείνασες εταιρείες εμφιάλωσης θα μείνουν σε ελληνικά χέρια;
Θα αλλάξουν χέρια και μαζί με αυτές όλες οι δημοτικές επιχειρήσεις (που καθόλου τυχαία δεν είναι επιχειρήσεις ανεξάρτητου προϋπολογισμού από τους Δήμους από τότε που δημιουργήθηκαν) θα πουληθούν γιατί τα οικονομικά των Καλλικρατικών Δήμων και πάλι εντελώς τυχαία θα είναι σε ύφεση.

Όσο για την “Πράσινη Ανάπτυξη”, όσοι τσιμπήσατε στο παραμύθι, αρχίσατε να νιώθετε ήδη στο πετσί σας τι σημαίνει “δουλεύει ο ήλιος για μένα”. 
Μαζί με το φωτοβολταϊκό που φύτεψες χαιρέτα το χωράφι και το σπίτι που έβαλες υποθήκη για το πράσινο δάνειο. 
Σε έναν άντε σε δύο θα καταλήξουν και τα χωράφια και ο ήλιος. 
Μα ήταν δυνατόν να νομίζεις ότι θα άφηναν γη και ήλιο σε έναν κακομοίρη χρεωμένο όπως εσύ; 
Για να μην θεωρείς ότι θα πας στο νησί και θα ψαρεύεις την τροφή σου τώρα με την “Γαλάζια Ανάπτυξη” μπορεί να φαντάζει επιστημονική φαντασία αλλά ακόμα και τον γαύρο που δεν τον είχες σε εκτίμηση θα τον βλέπεις πλέον στα όνειρά σου.

Για το τι είναι αυτή την στιγμή η Ελλάδα φαίνεται από το νόμο που ξένες επιχειρήσεις που θα δραστηριοποιούνται στην χώρα θα έχουν φοροαπαλλαγές αλλά και φορολογικά κίνητρα.
Μόνο οι νόμιμοι πολίτες της οποιαδήποτε χώρας έχουν αυτά τα προνόμια, άρα εσύ που θα σταθείς για έλεγχο μπροστά στον εφοριακό ο οποίος θα σε απειλεί με δήμευση περιουσίας και φυλάκιση θα έχει απέναντι του έναν παράνομο και παρείσακτο κάτοικο αυτής της χώρας που θες να το καταλάβεις είτε όχι αυτός είσαι εσύ, Έλληνά μου.
Είναι κι άλλα, πολλά, αμέτρητα που είτε είναι σε ενέργεια την ώρα που εσύ αγανακτείς με το "μαύρο της ΕΡΤ" ή για την απόλυση 100,000 δημοσίων υπαλλήλων που λείαν συντόμως θα γίνουν 450,000, είτε έχουν μπει σε λειτουργία και εσύ δεν παίρνεις μυρωδιά. Η φίμωση της δήθεν ελευθερίας και η αγανάκτηση για το χαμένο σίγουρο μεροκάματο πουλάνε.
Εγκλωβίζουν το οπτικό σου πεδίο εκεί ακριβώς που θέλουν.
Δεν θα πάρεις μυρωδιά για το τι σου έχουν έτοιμο το επόμενο πρωί του τελευταίου σου ήσυχου ύπνου.

Δεν ήταν η Ελλάδα η πρώτη χώρα που έγινε υποτελής σε δάνεια. Είναι όμως η πρώτη χώρα παγκοσμίως που δεν έχει χάσει απλά την εθνική της κυριαρχία αλλά την ελευθερία σωματική και συναισθηματική των πολιτών της υπό δημοκρατικό καθεστώς.
Έπαιξαν πάρα πολύ έξυπνα οι αντίπαλοι γνωρίζοντας καλά ότι αυτόν τον λαό δεν του κάνεις κατά μέτωπο επίθεση αλλά τον διασπάς χρόνια πριν σε συναισθηματικούς μαλάκες και υλιστές λαμόγια και του γκρεμίζεις σιγά-σιγά και σταθερά όλα τα γεφύρια. Δημιούργησαν μία τεράστια φάκα στην οποία πέσαμε όλοι ανεξαιρέτως κοιτώντας ο καθένας μας ό,τι θεωρούσε ιερό. Άλλος τις αξίες και άλλος τον κώλο του.
Συμπολίτευση και "συμπολιτευομένη αντιπολίτευση" ήταν τα όπλα των αιωνίων εχθρών σου, των γνωστών και ανελέητων “Φιλελλήνων”.
Σιγά μην άλλαζαν την συνταγή για το τελευταίο τους χτύπημα μετά από 200 χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στον χώρο.
Μηδενίζουμε και πάμε από την αρχή.
Το επόμενο στάδιο των διεθνών κοτζαμπάσηδων είναι εν δράσει. Και μην περιμένεις κανέναν Μαρίνο Αντύπα να σε ξυπνήσει.
Το κόμμα του Αντύπα ήταν η Ελλάδα όχι ως έννοια άυλη αλλά ως άνθρωποι που αποτελούσαν την έννοια, ενώ το δικό σου κόμμα... άσε να μην το πω. 

Πηγή SimpleMan

«Ξύπνα παπά... Σήκω να κάνεις προσευχή, γιατί η Πατρίδα κινδυνεύει»!

Γράφει ο Στέφανος Πολυγένης, 
Πρόεδρος Συλλόγου Αγίου Νέστορα Τρικάλων 

Κλείνουν σήμερα 19 χρόνια από την κοίμηση του αγίου Γέροντα Παϊσίου, και αν εκείνη την εποχή ο άγιος Γέροντας έβλεπε ότι η πατρίδα κινδυνεύει παντοιοτρόπως, τότε τι μπορούμε να πούμε για το σήμερα; 

Σε τι κατάσταση βρισκόμαστε ως Έθνος, ως κοινωνία και ως προσωπικότητες;

Ο Γέροντας ήρθε σε συγκεκριμένη εποχή για να αφυπνίσει συνειδήσεις, να εγείρει εκ του ύπνου τους 'Ελληνες και τους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του αλλά και κάθε μετέπειτα εποχής, μπροστά σε αυτό που διέβλεπε ότι έρχεται. Δηλαδή την ύστατη επίθεση του κακού στο Ελληνορθόδοξο έθνος, και αν οι άμυνες που είχαμε ήταν εκείνη την εποχή σε δοκιμασία,τι μπορούμε να πούμε σήμερα; 

Ίσως εκεί αποδίδεται αυτό που είχε πει ο άγιος Γέροντας, ότι την σωτηρία του έθνους την περίμενε από τον Θεό. 

Γιατί δυστυχώς από πνευματικούς ανθρώπους τι μπορείς να περιμένεις ουσιαστικά σήμερα; 

Ένα βράδυ ο Γέροντας παρουσιάσθηκε σε έναν έγγαμο ιερέα στὸν ύπνο του. Του είπε αυστηρά: 
«Παπά, τί κοιμᾶσαι; Σήκω νὰ κάνης προσευχή, γιατί ἡ Πατρίδα κινδυνεύει».
Θα πει κάποιος: «’Ενας ιερέας μπορεί να βοηθήσει με την προσευχή του αυτή την κατάσταση»; 

Τις απαντήσεις τις δίνουν οι άγιοι. Εκείνοι υπάρχουν για να δείχνουν τον δρόμο. 

Ναι, σαφώς μπορεί. Για τον Θεό όλα είναι δυνατά και η ιστορία το αποδεικνύει αυτό, όμως το μήνυμα από αυτό το περιστατικό δεν είναι η παρότρυνση σε ένα συγκεκριμένο ιερέα αλλά σε όλους όσους ευλογήθηκαν από τον Θεό για να ποιμάνουν έναν ολόκληρο λαό. Και κρίνονται εκ του αποτελέσματος, όπως και τα δέντρα από τους καρπούς τους. Έτσι σήμερα κοιτάζοντας την ελληνική κοινωνία, καθρεπτίζεται το ποιμαντικό και αποστολικό έργο των ανθρώπων της ιεροσύνης οι οποίοι δέχθηκαν τη βαριά αποστολή της διάδοσης αρχικά, αλλά πραγμάτωσης κυρίως του αποστολικού λόγου. 


(Ησ. 56,10) «ἴδετε ὅτι ἐκτετύφλωνται πάντες, οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, πάντες κύνες ἐνεοί, οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν, ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην, φιλοῦντες νυστάξαι»...
Η εικόνα μιας κοινωνίας, είναι οι καρποί ενός δέντρου, όπου όλοι είχαν την ευθύνη να καλλιεργήσουν, να ποτίσουν και να φροντίσουν, περισσότερο δε εκείνοι που είχαν και έχουν το ρόλο του ποιμένα. Η ενότητα των πρωτοχριστιανικών χρόνων όπου οι πάντες είχαν άπαντα κοινά έχει αντικατασταθεί από τις εγωκεντρικές επιδιώξεις, από νοοτροπίες τύπου “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”, από άρρωστους σκοπούς που “αγιάζουν” τα μέσα, από ενότητα με βάση πάντα το χρήμα και όχι τον Χριστό. Η ακηδεία έγινε τρόπος ζωής προφανώς γιατί δεν υπάρχει κανείς να εμπνεύσει και αρχιερείς με κλειστές πόρτες και πήλινα σπίτια που δεν τα διαπερνά το φως, να σκανδαλίζουν με την αντιορθόδοξη ζωή τους αλλά και τον εφησυχασμένο ύπνο τους. 

Ο Γέρων Πορφύριος αναγνωρίζοντας τον σπουδαίο και μεγάλο αγώνα του μακαριστού π.Αυγουστίνου Καντιώτη για το ποίμνιο, την Μακεδονία και την Ελλάδα τόνιζε την αδιαφορία των ιεραρχών και υπάρχει σε απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα που έλεγε χαρακτηριστικά: 
“Βάζουν οι Δεσποτάδες κανέναν αρχιμανδρίτη να κάνει και κανένα κήρυγμα και εκείνοι οι καημένοι κοιμούνται...”
Πώς να εμπνεύσει ενότητα, αφύπνιση, εμπιστοσύνη, ταπεινό φρόνημα και εν τέλει αγιότητα εκείνος που δεν ζει ως άγιος; Πώς να δεχθεί ο λαός να ποιμανθεί από εκείνους που θεωρούν την αγιότητα της ζωής τους, ξένο χωράφι που δεν πρέπει να καλλιεργηθεί; Πώς θα προτάξουν την ομολογία τους εκείνοι που είναι εξαφανισμένοι στα δύσκολα, έχουν συμβιβαστεί με καταστάσεις και δεν διδάσκονται από αγίους της ιστορίας; Σε τι μπορεί να συγκριθεί η σημερινή ιεραρχία με τους αγίους; Που έπρεπε να είναι το ίδιο πράγμα. Η ιστορία είναι το τιμόνι του έθνους και δυστυχώς οι σημερινοί ιεράρχες και ιερείς, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν θλιβερά τον κανόνα, πάσχουν από ιστορική μνήμη, άρα μη έχοντας πρότυτα και γεγονότα ως οδηγό για την πορεία μας, μας οδηγούν τυφλά χωρίς προορισμό. 
(Ησ. 42,19) «καὶ τίς τυφλός, ἀλλ᾿ ἢ οἱ παῖδές μου καὶ κωφοί, ἀλλ᾿ ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν; καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ»...
Και αν αποκριθείς σε αυτούς και τους ρωτήσεις ποιο είναι το έργο τους, μπορεί να λάβεις και την απάντηση ότι οι Μητροπόλεις δίνουν συσσίτια, επιτελούν κοινωνικό έργο, βοηθούν άπορες οικογένειες, ορφανά κλπ. Καλώς γίνεται λοιπόν αυτό γιατί η δύσκολη πορεία της καθημερινότητας και της βιωτής μας χρειάζεται στήριξη, ενότητα, αλληλοβοήθεια. Ο σκοπός της εκκλησίας όμως είναι κυρίως εσχατολογικός και έχει ένα και μοναδικό στόχο. Την σωτηρία του ανθρώπου. Αν λοιπόν τα έργα και ημέρες των ποιμένων, οδηγούν και το ποίμνιο προς τη σωτηρία τότε όλα καλώς βαίνουν. Αν όμως ο ποιμένας, που μπορεί να δίδει συσσίτια και βοήθειες, οδηγείται στο σκοτάδι και στον γκρεμό, αναπόφευκτα το κοπάδι θα κατακρημνιστεί. Η σωτηρία δεν έρχεται ξέχωρα από τον Χριστό, παρά μόνο μέσα από Εκείνον. Τι πιο φυσικό οι ποιμένες των Χριστιανών να είναι αυτονόητο ότι πρέπει να είναι ενωμένοι μαζί Του και να έχουν συνάψει την διαθήκη της σωτηρίας των ιδίων και του ποιμνίου τους. Οι πράξεις και τα έργα φανερώνουν τι διαθήκη σύναψε ο καθένας. 
(Ησ. 28,14) «διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν Ἰερουσαλήμ»…
(Ησ. 28,15) «ὅτι εἴπατε• ἐποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας, καταιγὶς φερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς• ἐθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα»...
Δυστυχώς θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι το “ξύπνα παπά” δεν απευθύνεται σε έναν άνθρωπο. Απευθύνεται σε εκείνους που έχουν στρογγυλοκαθίσει στην καρέκλα τους. 

Στο κείμενο για τον Γέροντα Παΐσιο «Υπέρ του γένους και της πατρίδος» περιγράφεταιανάγλυφα και τρομακτικά έγκυρα το σήμερα. 
«…Πολύ λυπόταν που έβλεπε πνευματικούς ανθρώπους να επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρονται για την πατρίδα . Ο καημός του και η απορία του ήταν πώς οι υπεύθυνοι δεν αντιλαμβάνονται που οδηγούμαστε ….»

(Ησ. 21,5) «ἑτοίμασον τὴν τράπεζαν• φάγετε, πίετε• ἀναστάντες, οἱ ἄρχοντες, ἑτοιμάσατε θυρεούς»...
Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο χωρίς φυσικούς στρατηγούς, χωρίς Παπαφλέσσα, Μακρυγιάννη, Καραϊσκάκη, Κολοκοτρώνη και το στράτευμα έχει αφεθεί να παλεύει μόνο του με τα θηρία. Οι ταγοί λάκισαν, ένιψαν τας χείρας των, και παντού επικρατεί σκοτάδι, αδιέξοδα, ο κόσμος αυτοκτονεί και χάνονται καθημερινά «εικόνες του Θεού» και κανείς δεν επηρεάζεται τόσο ώστε να συνεγείρει τον κόσμο σε μια βαθιά και ειλικρινή μετάνοια. Μόνο θλιβερές διαπιστώσεις για τον διπλανό που χάνεται, και η αλήθεια σκεπασμένη από τους ίδιους που έπρεπε να είναι οι φορείς της αληθείας. 

Το κράτος έχει πιάσει την ιεραρχία από το λαιμό και η φωνή τους ακούγεται μέχρι εκεί που τους παίρνει και τους επιτρέπεται. Όλα κι όλα. Δεν χρειάζεται να χαλάσει η συνταγή της σούπας. Και μετά απορούμε πως δεν έχουμε διαλυθεί ακόμα, πόσο φοβερή ανοχή δείχνει ο Θεός στην Ελλάδα που είναι πληγή στο σώμα Του και τον σταυρώνει καθημερινά όπως και κάθε λαός που ευεργετήθηκε τόσο άμεσα από τον ίδιο τον Θεό. Οι Έλληνες που είναι οι φορείς της ευλογίας του ίδιου του Κυρίου να βρίσκονται υπό διάλυση και το χειρότερο να μην μπορεί κανείς εκ των ποιμένων να βγάλει τους λύκους από το κοπάδι και να σώσει το Έθνος από την καταστροφή. 

Προβληματίζει αν η στάση τους σημαίνει άγνοια κινδύνου ή εν γνώσει σύνταξη με τον εχθρό. 

Ό,τι και να είναι από τα δύο πρέπει να πάρουν το μήνυμα ότι και ένας χριστιανός Έλληνας να μείνει όρθιος, ούτε καν δύο, ο Θεός το σχέδιό Του θα το κάνει. Η παγκόσμια σαπίλα θα βρει τη γιατρειά της. 

Άλλωστε η γενικευμένη σε όλα τα επίπεδα κρίση για την Ελλάδα μόνο επίσκεψη Θεού σημαίνει. Το ότι παγκοσμίως η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο της κρίσης αποδεικνύει περίτρανα, τι σημαίνει ευλογία. Γιατί ο Θεός επιλέγει πρώτα να συνετίσει τους Έλληνες για να συνεγείρουν την ανθρωπότητα στο καλό και όχι στο κακό που βρισκόμαστε τώρα, γιατί οι Έλληνες μπορούν να ενώσουν όλους τους ανθρώπους εν Χριστώ. 

Ας το συνειδητοποιήσουν οι ποιμένες τώρα και ας ξυπνήσουν. Τα καμπανάκια κινδύνου τελειώνουν, και η πληρωμή έρχεται τώρα για να μην πληρωθεί στην άλλη ζωή. Ας καταλάβουμε ότι η ρωμιοσύνη δεν πέθανε αλλά κοιμάται και εγείρεται. Το ψευτορωμέικο θα φύγει, θα ξηλωθεί από τον Θεό και τους Αγίους και ας μη νομίζουμε ότι ψευτορωμέικο είναι μόνο οι πολιτικοί μας και οι κυβερνώντες. Είναι όσοι δεν πιστεύουν στην αλήθεια του Χριστού από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο Έλληνα. Η αλήθεια έρχεται για να ενώσει τον κόσμο και να διαχωρίσει το κοπάδι, τους αμνούς απ’ τα ερίφια, να απαλλάξει τον λαό από τους σκληρόκαρδους ηγέτες και ποιμένες που ταλαιπωρούν το λαό του Θεού. 
(Αποκ. 3,16) «οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου»...
Η ιστορία έχει πάμπολλα παραδείγματα προς γνώση και συμμόρφωση και οι εποχές απαιτούν ιστορική μνήμη και δυναμική ενεργοποίηση, όχι χλιαρότητα. Απαιτεί Μακκαβαίους να νικήσουν τη μετριότητα και χλιαρότητα, το λήθαργο και την ακηδεία, τους παραδομένους στην εξουσία του σατανά. 

Γέρων Παΐσιος:  
"Το Άγιον Όρος πολλά μπορεί να προσφέρει. Μπορεί να δημιουργήσει πάλι το Βυζάντιο από το οποίο προήλθε."

Ας προβληματίσει γιατί ο Γέροντας είπε ότι το Άγιο Όρος μπορεί να προσφέρει και όχι κάτι άλλο εκτός Αγίου Όρους. Γιατί αυτό αποτελεί την τελευταία κιβωτό για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Γιατί προφανώς έξω στον κόσμο τα πράγματα είναι πολύ άσχημα και δεν υπάρχει πουθενά φως. 
«Σήκω παπά και μην κοιμάσαι»! 

Αυτό είναι το μήνυμα του Γέροντα Παϊσίου προς όλη την ιεροσύνη. 

«Οι αυτοθυσιασθέντες χάριν του εθνικού καθήκοντος κληρικοί, καθ’ όλην την περίοδον της Τουρκοκρατίας είναι τόσοι ώστε αποτελούν ηρωικήν λεγεώνα» μας λέγει ο ιστορικός Διονύσιος Κόκκινος και κοιτάζουμε το σήμερα και είναι εκκωφαντική η σιωπή των σημερινών κληρικών. Κι αν υπάρχει και μια ξεκάρφωτη φωνή που προσπαθεί να βγει, πνίγεται στη μετριότητα κι αυτή. Όχι λεγεώνα αλλά ούτε ίσως και διμοιρία δεν συμπληρώνουμε. 

Τώρα είναι η στιγμή που ο Θεός αφήνει λίγο τα πράγματα για να φανούν οι διαθέσεις όλων. Ας ξυπνήσουμε τώρα που χτυπά η πόρτα της οργής για να ζητήσουμε το έλεος Του Θεού και όχι την οργή Του γιατί οι δυνάμεις μας και οι αντοχές μας είναι μικρές μπρος στον επερχόμενο κατακλυσμό. 
(Αποκ. 6,17) «ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;»
Γέρων Παΐσιος: 
«…Τότε όλοι οι άνθρωποι θα πιστεύσουν. Αλλά τότε δεν θα έχουν μισθό».
Αθήνα
«Βρισκόμαστε σε συνθήκες διευρυμένου ταξικού πολέμου, που ξεκινά από γεγονότα που ορισμένοι τα θεωρούν μικρές λεπτομέρειες, όπως τη Βίλλα Αμαλία ή την προφυλάκιση του Κώστα Σακκά και οδηγεί σε πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις την άλλη εβδομάδα, καθώς και σε σοβαρές πολιτικές εξελίξεις» ανέφερε, μεταξύ άλλων, στην τοποθέτησή του στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, ο γραμματέας της ΚΟ του κόμματος, Νίκος Βούτσης.
Ο κ. Βούτσης είπε ότι «είμαστε στοχοποιημένοι και ως ΣΥΡΙΖΑ και ως άτομα», σημειώνοντας ότι «είμαστε περήφανοι που ανήκουμε σε αυτό το κόμμα». Kαι πρόσθεσε πως «στον πόλεμο του κ. Σαμαρά θα αντισταθούμε και θα τους σταματήσουμε μαζί με τον λαό».
«Την αφήγηση της νέας μεταπολίτευσης θα τη γράψουμε εμείς και θα τη σφραγίσει ο λαός μας και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης» υπογράμμισε.
Ο κ. Βούτσης επiσήμανε ότι «βρισκόμαστε στο στόχαστρο, γιατί ξέρουν πως κάθε αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών θα τους πάει στο περιθώριο και θα φέρει τον λαό στην εξουσία».
Στην ομιλία του ο γραμματέας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ αφού σημείωσε ότι «θέλουμε ένα μαζικό, πολυτασικό, ριζοσπαστικό και ταυτόχρονα ανοικτό κόμμα ισότιμων μελών», πρόσθεσε πως «όταν θέλουμε να δώσουμε νικηφόρα αυτόν τον πόλεμο, συνιστά σπατάλη δυνάμεων η ύπαρξη αναχωμάτων και τα ερωτήματα «μήπως κινδυνεύσουμε», «μήπως ενσωματωθούμε», συμπληρώνοντας ότι «τα αναχώματα δεν μας χρειάζονται».
«Εκείνο που μας χρειάζεται είναι να πυκνώσουμε τις γραμμές μας απέναντι στον αντίπαλο για να εμπνεύσουμε τον λαό μας» κατέληξε ο κ. Βούτσης.
Δ.Παπαδημούλης: Πιο πολλά αυτά που μας ενώνουν
«Αν τολμήσουμε, μπορούμε να νικήσουμε και θα νικήσουμε» τόνισε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.
Αναφερόμενος στο θέμα των συνιστωσών, ο κ. Παπαδημούλης σημείωσε ότι «είναι πιο πολλά αυτά που μας ενώνουν από αυτά που μας χωρίζουν» και συμπλήρωσε πως «θα συνεχίσουμε με τόλμη, με ενότητα και αισιοδοξία».
Επισήμανε πως «και θέλουμε, και ξέρουμε και μπορούμε να σταματήσουμε τον κατήφορο της χώρας».
Σ.Σακοράφα: Υπέρ του ενιαίου κόμματος
Υπέρ της σύστασης ενός ενιαίου κόμματος που θα κατοχυρώσει τη δημοκρατία των μελών του τάχθηκε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Σοφία Σακοράφα, μιλώντας στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.
Η κ. Σακοράφα, απευθυνόμενη στους συνέδρους, αναρωτήθηκε αν «θα κατανοήσουμε ότι είναι ανάγκη η σύσταση ενός ενιαίου κόμματος» και «αν θα δουλέψουμε για να κατοχυρώσουμε τη δημοκρατία των μελών».
Όπως συμπλήρωσε, το πιο σημαντικό είναι ο πολιτικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος «θα πρέπει να είναι καθαρός, συνακόλουθος με την ιστορία της Αριστεράς και τις ανάγκες του λαού μας».
Εξάλλου, η κ. Σακοράφα ανακοίνωσε την απόφαση της να μην είναι εκ νέου υποψήφια για την Κεντρική Πολιτική Επιτροπή. Όπως σημείωσε «υπάρχουν άξια, ικανά και συνεπή μέλη, τα οποία αξίζει να δοκιμαστούν».
Αντ.Νταβανέλος: Η ΔΕΑ δεν αυτοδιαλύεται
Η συνιστώσα Διεθνιστική Εργατική Αριστερά (ΔΕΑ) δεν θα αυτοδιαλυθεί, επισήμανε ο επικεφαλής της Αντώνης Νταβανέλος, μιλώντας στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κ. Νταβανέλος εξέφρασε την έκπληξή του για τους υψηλούς τόνους ορισμένων στο συνέδριο και άσκησε κριτική σε στελέχη που το προηγούμενο διάστημα άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις πλην της Χρυσής Αυγής. Όπως είπε χαρακτηριστικά «άλλο κυβέρνηση της Αριστεράς, και άλλο κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά».
Στη συνέχεια ανέφερε πως «συμφωνώ με τον Γ. Βούτση ότι είμαστε σε πόλεμο και δεν περισσεύει κανείς», αλλά συμπλήρωσε πως «το δυσάρεστο είναι ότι αυτή η δήλωση έρχεται μετά το τελεσίγραφο 'έχετε μια βδομάδα να αυτοδιαλυθείτε'».
Ο Αντώνης Νταβανέλος εκτίμησε πως συνιστώσες, όπως η ΔΕΑ και η ΚΟΕ αποτελούν όπλα για τον ΣΥΡΙΖΑ και την ηγεσία του, και ξεκαθάρισε ότι η ΔΕΑ δεν πρόκειται να αυτοδιαλυθεί, τονίζοντας ότι «εμείς εικονική αυτοδιάλυση, αυτοδιάλυση τάχαμου, δεν πρόκειται να κάνουμε».
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ